قدرت پیش بینی کننده مدل معادلات ساختاری بر اساس حجم نمونه

قدرت پیش بینی کننده مدل معادلات ساختاری بر اساس حجم نمونه

از آنجا كه روش شناسي مدليابي معادلات ساختاري، تا حدود زيادي با برخي از جنبه هاي رگرسيون چند متغيري شباهت دارد، مي توان از اصول تعيين حجم نمونه  در تحليل رگرسيون چند متغيري  براي تعيين حجم نمونه در مدليابي معادلات ساختاري استفاده نمود( هومن، 1384، 22).در تحليل رگرسيون چند متغيري نسبت تعداد نمونه ( مشاهدات) به متغيرهاي مستقل نبايد  از 5 كمتر باشد. در غير اينصورت نتايج حاصل از معادله رگرسيون چندان تعميم پذير نخواهد بود (هيرو و همكاران ،1995، 105). نسبت محافظه كارانه تر 10 مشاهده به ازاي هر متغير مستقل را هالينسكي  و فلورت( 1970) و ميلر و كانس(1973) پيشنهاد نموده اند. از ديدگاه جيمز استيونس حتي در نظر گرفتن 15 مشاهده به ازاي هر متغير پيش بين  در تحليل رگرسيون چند گانه  با روش معمولي كمترين مجذورات استاندارد ، يك قاعده سر انگشتي خوب به حساب مي‌آيد ( هومن، 1384، 22).

در هر حال قدرت پیش بینی مدل بر اساس حجم نمونه متفاوت است. با توجه به نمودار زیر و جدول مقابل آن ، می توان قدرت پیش بینی کنند گی مدل را در مدل سازی معادلات ساختاری، خصوصا رویکرد واریانس محور را دریافت.

 

محسن مرادی

پاسخ دهید