meta analysis

رویکرد های آماری فرا تحلیل

رویکرد های آماری فرا تحلیل

آنكم سه رويكرد مهم به فراتحليل را تبيين و منابع مفيدي را درباره اين رويكردها معرفي كرده است. خلاصه اي از اين رويكردها به نقل از وي در زير تبيين شده است(آنکم، ۲۰۰۵).

در رويكرد مدنظر هگز و اولکین به فراتحليل، مقادير d  كه مبين انداز ه اثرهاي مطالعات مستقل و انداز ه تفاوت بين ميانگين هاي دو گروه است، محاسبه مي شود . آماره هاي مختلف را مي توان به d تبديل كرد. ضريب همگوني (Q) هم محاسبه مي شود . مقادير d حاصل از تك تك مطالعات كه برحسب اندازه نمونه بررسي شده در آن مطالعه وزني به آنها داده شده است، تركيب مي شوند. ماحصل اين تركيب d انباشته است كه نشانگر اثر متوسط برحسب تفاوت بين ميانگين هاي گروه ها در تمامي مطالعات مورد تحليل است. معناداري اين مقدار در فاصله اطمينان ۹۵ درصد محاسبه و بزرگي انداز ه اثر از روي اين مقدار تعيين مي شود . مقادير dبه ترتيب انداز ه اثرهاي ۰٫۲ ، ۰٫۵ ، ۰٫۸ به كوچك، متوسط و بزرگ هستند. هم مدل اثرهاي ثابت و هم مدل اثرهاي تصادفي در اين رويكرد قابل اعمال هستند. در اين رويكرد به استفاده از همبستگي ها در فراتحليل هم توجه شده كه از اين نظر كم و بيش شبيه رويكرد ذيل است.(هگز و اولکین، ۱۹۸۵).

در رويكردروزنتال و روبينبه فراتحليل، برون دادهاي آماري به zفيشر و سپس  بهrتبديل مي شوند. روزنتال و روبين فرمول هايي براي تبديل انواع مختلف آمار ه ها بهrپيشنهاد داده اند. به هر اندازه اثر براساس اندازه نمونه   و z ادغام شده وزني داده مي شود وrادغام شده محاسبه مي شود. P مقدار هر اندازه اثر مطالعات مستقل به نمرات z , z فیشر وادغام شده هم به نمرهz تركيبي تبديل مي شوند. همگوني اندازه هاي اثر به كمك آزمونQ

به دست مي آيد. با تركيب احتمالات ضرايب همبستگي تك تك مطالعات ميانگين اندازه اثر برحسبz فيشر به دست مي آيد. البته مي توان ميانگين انداز ه اثر را در قالبr پيرسون ادغام شده هم محاسبه كرد كه اين ضريب شدت رابطه بين دو متغير را نشان مي دهد. اندازه اثرهايي باr برابر ۰٫۱ و ۰٫۳ و ۰٫۵ را مي توان به ترتيب روابطي كوچك،متوسط و بزرگ تلقي كرد. در اين رويكرد هم معناداري اندازه اثر در فاصلة اطمينان ۹۵درصد محاسبه مي شود. در اين رويكرد فقط مدل اثرات ثابت قابل اعمال است.

در رويكرد مدنظر هانتر و اشميت فراتحليل، منابع خطا(خطاهاي نمونه گيري وپايايي اندازه گيري متغيرها) براي تك تك مطالعات قبل از تركيب انداز ه اثرها به منظور حصول به ميانگين اندازه اثر ضرايب همبستگي تعديل مي شود. معناداري با محاسبه نمره z تركيب شده و برآورد احتمال اين نمره تعيين مي شود. محاسبه نمرهz تركيب شده مبتني برميانگين اندازه اثرrاست، نه براساس ميانگين Zفيشر و تبديل rبهZ وزن دهي به تك تك اندازه هاي اثر براي محاسبه ميانگين اندازه اثرr در اين رويكرد متفاوت با دو رويكرد قبلي است. در اين رويكرد مدل اثرات تصادفي قابل اعمال است . چون اين رويكرد به منابع خطاي نمونه گيري و پايايي اندازه گيري متغيرها (كه كمتر در مطالعات گزارش مي شوند ) مبتني است، كمتر متداول است. براي برآورد همگوني اندازه هاي اثر، نوعي آمار ه آزمون همگوني در قالب مجذور كاي محاسبه مي شود(هانتر، ۱۹۹۰)

.

پاسخ دهید

Protected with IP Blacklist CloudIP Blacklist Cloud